Tijdens de lange tocht naar het Noorse Trondheim overnachtten wij in Vandrarhem. Wij vertalen dat als jeugdherberg, maar de opzet is toch anders. Er zijn kleinere en grotere (familie) kamers en meestal kan je er ook eten krijgen. Ze zijn veel goedkoper dan een hotel en hebben meer faciliteiten dan hutten op een camping.
We reden via Oslo in de richting van de Sognefjord. Want wie iets van Noorwegen wil zien moet in elk geval ook langs een fjord. Onderweg bezochten we een paar staafkerken. Die zijn typisch voor Noorwegen, vaak 800-900 jaar oud en helemaal van hout dat met houtsnijwerk versierd is.
 

Staafkerk van Hedalen

Het hang- en sluitwerk werd
door de plaatselijke smid gemaakt

Houtsnijwerk aan de staafkerk van Lomen.

De grootste

en bekendste staafkerk

is die van Borgund.

    Helaas heb ik geen goede foto’s van de fjord, maar mooi is het er zeker! Hierna reden we langs de grote gletsjer van Jostedal richting het gebergte van Jotunheimen. Jotun zijn reuzen of trollen. Die wonen dus in Jotunheimen! Het is een machtig mooi gebied waar je al op een paar honderd meter hoogte in een alpine sfeer bent, met de bijbehorende plantengroei. We kwamen langs veel woeste rivieren, enorme watervallen en prachtige meren en soms levende wegversperringen.

Jostedalsbreen.

                              Waterval bij Skjolden.

Wilde beek bij Turtagro.

Hervassbu in Jotunheimen

Een levende wegversperring.

Trondheim is al sinds de Middeleeuwen een bedevaartsplaats naar de relieken van de heilige Olaf. Het heette vroeger Nidaros en was tot 1217 de hoofdstad van Noorwegen. De Noorse koningen worden er ook nu nog gekroond. Het was het eindpunt van onze reis en we bezochten natuurlijk de kathedraal.

De Nidaroskathedraal in Trondheim.

We bezochten nog (in de stromende regen) de rotstekeningen van Stjördal en reden wegens het slechter wordende weer via het Zweedse Värmland naar Bohuslän terug.