Dalarna

 

Het Siljanmeer.
 


We maakten een tocht naar het hart van Zweden, zoals de provincie Dalarna wel genoemd wordt. Met name wordt daar dan het Siljanmeer mee bedoeld. Het was een lange en mooie rit door de provincies Dalsland en Värmland. Het Siljanmeer is inderdaad heel mooi. Het is het centrum van Zweedse folklore en volkskunst. De volksfeesten met muziek en dans rond Midzomer zijn beroemd.

 

 

 Typisch is ook de oude schilderkunst, de z.g. Dalmålning, primitieve voorstellingen van vooral bijbelse en allegorische motieven. De mensen erop hebben zondagse Dalarna-kleren aan en de huizen zijn de grote gebouwen van de enige stad die men kende: Falun, ook als Jeruzalem afgebeeld werd.

 

Dalmålning.

Fjell in Noord-Dalarna.

 

We trokken verder noordwaarts door eindeloze bossen, door eenzame gebieden zonder enige begroeiing, langs rivieren met stroomversnellingen, alleen stoppend voor een rendier dat op de weg stond. We kwamen bij Grövelsjön, het noordelijkste punt van Dalarna. Het liep al tegen de avond en we keken verbaasd naar mannen met zeer vreemde hoofddeksels met netten die het hele gelaat bedekten. Zouden het imkers zijn? Nee, toch niet, want die hebben geen hengels bij zich. Toen we bij een huisje dat we huurden onze

bagage naar binnen brachten, begrepen we het. We hadden iets te lang de deur open laten staan en zijn uren bezig geweest om de muggen dood te slaan die in die korte tijd naar binnen gekomen waren. Als je in die streken wilt gaan vissen (zalm en forel) moet je je goed tegen muggen beschermen. Vandaar die netten voor het gezicht. Het is een schitterend gebied en we maakten de volgende dag een mooie wandeling door de fjell tot bij de Noorse grens.

 

De fjell bij Grövelsjön.

 

 

Op de terugweg stopten we in Värmland bij het kerkhof van Ekshärad. De mooi versierde kruizen zijn van smeedijzer met ijzeren blaadjes die rinkelen in de wind. Er wordt een levensboom mee bedoeld.






Smeedijzeren kruizen op het kerkhof in Ekshärad.