WERKWEEK 2010
   Het leek wel als in 2009: Prachtig weer begin juli. Vlak voor week 30 kwamen de depressies vanuit het westen opzetten. Zaterdag klaarde het op. De traditionele welkomstmaaltijd en kennismaking kon buiten plaatsvinden. De 30 deelnemers stelden zich voor. Naast de Scandinaviërs waren er 5 Nederlanders, 2 Duitsers, 2 Italianen, 1 Amerikaanse, 1 Engelsman, 1 Spaanse, 1 Tsjech en later kwam er nog een Pool. We zijn niet voor niets een werelderfgoed in Tanum! ’s Avonds bezochten we natuurlijk de schitterende rots van Kalleby. Altijd weer boeiend om te zien in het strijklicht van een grote lamp.

 

Gerhard houdt zijn lezing..

 

    Zondag gaf Gerhard Milstreu een mooi overzicht van rotstekeningen zodat vooral de nieuwelingen een idee kregen waarmee ze te maken kregen. Het bezoek aan de “toeristenrotsen” werd, net als vorig jaar, weer een natte boel, zodat we ’s avonds onze rots ook niet konden bekijken met strijklicht.


    Maandag was het droog, zodat alle 6 groepen met het werk konden beginnen. Er werd dit jaar gewerkt in Sotetorp waar we vorig jaar door de regen verjaagd waren. Twee groepen gingen naar Kasen. Hier moesten de mensen een heel eind over de spoorlijn lopen naar de grote rots. Gelukkig rijden er maar een paar treinen per dag! De groepen 5 en 6 werkten in Hoghem.

  

 In Sotetorp kon o.a. de rots met de twee acrobaten gedocumenteerd worden. Sotetorp is nu bijna klaar, op een paar kleine rotsje na. Deze localiteit wordt opgenomen in deel 4 van onze serie publicaties.

T 357, Sotetorp
 

De rots in Kasen was erg dichtgegroeid. De twee groepen hadden de hele maandag nodig om hem schoon te maken. Wij waren daar in mei niet aan toe gekomen. Er ligt een grote boom over de rots die we niet konden weghalen. De ene groep werkte links van de boom, de andere rechts. Het resultaat was geweldig. We hebben nu een mooie afbeelding van al die schaalkuilgroepen, voeten, zonnesymbolen, etc.
 


T 326, Kasen
 
    T 161 in Hoghem hadden we in mei open gegraven (zie Localisatieweek 2010). De rots had 80-100 jaar onder een laag aarde gelegen. Dat was ook duidelijk zichtbaar. Het oppervlak is in het bedekte deel in een goede conditie. Iedere werkgroep heeft zo zijn eigen problemen. Als er een regenbui komt, staat bij T 161 het zuidelijke deel meteen onder water. Een ander probleem was dat er een vrij steile wand was omdat hij zo diep uitgegraven was. In die wand hadden zich wespen genesteld die agressief werden als je te dicht bij kwam. Lastig inschilderen dus. Toen we op zaterdag na twee regendagen ook deze rots bezochten, waren een paar boten onderzeeërs geworden en een paar dieren en bronstijdmensen waren verdronken!

T 161, Hoghem op woensdag  ...

 

 en op zaterdagochtend.

T 160 met rondom een pond kaneel

 

    Ook in Hoghem ligt de 9 meter lange rots T 160. Al in mei zagen we de grote mierenhoop naast de rots. De rode mieren hadden hun snelweg direct over de figuren aangelegd. Het was onmogelijk zo te frotteren en in te schilderen. We kregen de tip om het met kaneel te proberen, daar zouden ze niet tegen kunnen. Bij de plaatselijke supermarkt kochten we een pond kaneel. Het was komisch om te zien hoe de diertjes een spurt maakten en abrupt stopten bij het kaneel en een andere route zochten.

Behalve boten, 2 netfiguren, mensen en dieren heeft het paneel ook een sodomiescène en een huwelijk.

    

 

Tussen T 160 en 161 hadden we in mei een nieuwe vondst gedaan op een kleine rots met een paar boten. We konden die nog na de werkweek documenteren.

 

 

Nieuwe vondst in Hoghem

 

De groepen werkten snel en geconcentreerd want we wisten maandag al dat er donderdag weer een depressie met regen zou komen. We waren allemaal klaar op woensdagmiddag en Gerhard Milstreu moest heel hard werken om alle foto’s te maken. Hierna werden de rotsen afgedekt met folie om zo mogelijk de ingeschilderde figuren te bewaren voor de excursie op zaterdagochtend. Natuurlijk lukte dat niet helemaal, want het water kruipt toch onder het plastic.

De werkweek is een opleiding, waar niet alleen praktisch gewerkt wordt op de rotsen. We krijgen dus veel achtergrond informatie, ook in de vorm van lezingen door gastsprekers. Dr. Ulf Bertilsson, Prof. Jarl Nordbladh (universiteit van Göteborg) en Dr. Flemming Kaul (Nationaal museum Kopenhagen) zijn sprekers die ons ieder jaar weer laten delen in nieuwe ontwikkelingen. Dit jaar spraken ook drie Deense wetenschappers over de “meiboom” van de rots in Lilla Gerum en de Pool Dr. Blazej Stanislawski sprak over zijn onderzoek in Uzbekistan. Hij vertelde mij dat er in die streek geen enkel schaalkuiltje is gevonden. Wonderlijk, want ze zijn verspreid over de hele wereld, alleen daar dus niet.

 

 

De bronzen medaille
 


    Het jaarfeest met de barbecue moesten we helaas binnenshuis vieren, maar was daarom niet minder gezellig. Margrit Riedel werd in het zonnetje gezet wegens 10 jaar trouwe dienst. Ze kreeg de bronzen medaille van Fred Gudnitz.
De week was ondanks het wisselende weer een groot succes. Er is hard gewerkt met mooie resultaten. Er zijn nu al aanmeldingen voor het volgend jaar, maar er is nog voldoende plaats voor zowel oude rotten als voor mensen die ook wel eens willen komen helpen. Ervaring is niet nodig.

  

    Heeft u ook interesse? Voor vrijblijvende informatie kunt u terecht op info.

 

    Med vänlig hälsning!
    Jurri Jurriaanse